March 24, 2011

രണ്ടു മരങ്ങള്‍

നിരന്തരം ഒഴുകുകയല്ലോ..  ഈ  നീര്‍ച്ചോല  നമ്മുക്കിടയില്‍ 
 ഏറെകാലമായി  നില്‍ക്കുകയല്ലോ  ഒരേ കുടകീഴില്‍ നാം ..
 പ്രഭാതകിരണങ്ങള്‍  തൊട്ടു  ഉണര്‍ത്തുന്നുവല്ലോ  നമ്മെ  ...
കുളിര്‍നിശയില്‍ ചീവിടിന്‍ നാദം ഉറക്കീടുന്നല്ലോ നമ്മെ  .

നിന്നെ സ്പര്‍ശിക്കാന്‍  ദശാബ്ദങ്ങളായി കൊതിപ്പൂ  ഞാന്‍ 
കരുത്തേകുന്നു   ഈ പുളിനവും , പിന്നെയീ സൂര്യപ്രകാശവും
എന്‍  സന്ദേശം  നിന്‍  കാതുകളില്‍ എത്തിക്കുന്നുവല്ലോ  കുളിര്‍തെന്നല്‍
 അക്ഷണം നീ  പുളകിതയായി  നൃത്തം വെയ്ക്കുന്നുവല്ലോ ..

നിന്‍ നയനരശ്മികള്‍  അവസാനിക്കുന്നത്‌  എന്നിലും  ...
എന്റെ  നിന്നിലും...
ആണ്ടുകളായി  നിന്‍  ശിഖിരസ്പര്‍ശനത്തിനായി കാത്തിരിപ്പൂ ഞാന്‍ .
ജലമോഴുകെട്ടെ ...അപാരമായി ...!!
പ്രകാശക്കിരണങ്ങള്‍  പതിയെട്ടെ...അനന്തമായി...!!



6 comments:

  1. Men may come and men may go
    But I go on forever----(The Brook))

    ReplyDelete
  2. നിരന്തരം ഒഴുകുകയല്ലയോ ഈ നീര്‍ച്ചോല നമ്മള്‍ക്കിടയില്‍
    ഏറെകാലമായി നില്‍ക്കുകയല്ലയോ ഒരേ കുടകീഴില്‍ നാം ..
    പ്രഭാതകിരണങ്ങള്‍ തൊട്ടു ഉണര്‍ത്തുന്നുവല്ലോ നമ്മെ ...
    കുളിര്‍നിശയില്‍ ചീവിടിന്‍ നാദം ഉറക്കീടുന്നല്ലോ നമ്മെ

    ReplyDelete
  3. thanks ramesh sir for familiarizing the poem brook..:)
    thanks mahesh for coming this way..:)

    ReplyDelete
  4. മനോഹരമായ വരികള്‍

    ReplyDelete
  5. നല്ല വരികള്‍ .....അപാരമായ സാദ്ധ്യതകള്‍

    ReplyDelete
  6. thanks cheruvaadi and "my dreams"

    ReplyDelete